Narysuj ramkę na fragmencie, który ma zniknąć, wybierz piksele, rozmycie albo pełny pasek, a efekt trafi w to samo miejsce każdej klatki. Oryginalne audio zostaje. Wszystko działa lokalnie w przeglądarce — najbezpieczniejszy sposób zaczernienia wrażliwego wideo.
Nie. Dekodowanie, cenzura i ponowne kodowanie dzieją się lokalnie w przeglądarce. Tu liczy się to bardziej niż zwykle, bo zaczerniane wideo często zawiera dokładnie te informacje, których nie chcesz na cudzym serwerze.
Nie. Ramka zostaje w tym samym miejscu na każdej klatce i nie śledzi ludzi. Świetnie działa przy paskach napisów, logo, tablicach i nazwiskach, które się nie ruszają. Jeśli obiekt mocno się rusza, narysuj nieco większą ramkę, aby pokryć całą jego drogę.
Tak. Cenzura zmienia tylko obraz, a oryginalna ścieżka jest eksportowana razem z nim. Jeśli ścieżki nie da się zachować, narzędzie o tym mówi, zamiast po cichu zgubić audio.
Piksele to klasyczny wygląd mozaiki i czytelnie znaczą „zaczernione”. Rozmycie jest miększe i mniej rozprasza. Pełny pasek jest najdokładniejszy, bo w całości zastępuje obszar — zwykle do nazwisk i dokumentów.
Cenzura GIF jest do animowanych GIF i nie ma audio. Cenzura wideo jest do plików takich jak MP4 i zostawia ścieżkę dźwiękową. Te dwa narzędzia nie zastępują się nawzajem.
Kilka minut przy 1080p albo mniej to dobry zakres. Bardzo długie, bardzo duże albo specjalistyczne formaty mogą być wolniejsze albo nie otworzyć się w przeglądarce — najpierw skróć klip, obniż rozdzielczość albo użyj bardziej typowego formatu.